Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora

Konwencja o Międzynarodowym Handlu Dzikimi Zwierzętami i Roślinami

Gatunków Zagrożonych Wyginięciem

sporządzona w Waszyngtonie dnia 3 marca 1973 r. 

Umawiające się państwa, uznając, że dzikie zwierzęta i rośliny w ich wielorakich, pięknych i różnorodnych formach stanowią niezastąpioną część naturalnych systemów przyrody ziemskiej, która musi być zachowana dla obecnych i przyszłych pokoleń; świadome stale rosnącej wartości dzikich zwierząt i roślin z punktu widzenia estetyki, nauki, kultury, rekreacji i ekonomiki; uznając, że społeczeństwa i państwa są i powinny być najlepszymi obrońcami własnej dzikiej zwierzyny i roślinności; uznając ponadto, że współpraca międzynarodowa jest podstawowym czynnikiem ochrony niektórych gatunków dzikich zwierząt i roślin przed nadmierną eksploatacją powodowaną handlem międzynarodowym; uzgodniły, co następuje: 

Artykuł I

Definicje

W rozumieniu niniejszej konwencji, jeżeli z treści nie wynika inaczej:

(a) "gatunek" - oznacza każdy gatunek, podgatunek bądź odrębną geograficzną populację;

(b) "okaz" - oznacza:

(i) każde zwierzę lub roślinę, żywe lub martwe;

(ii) w odniesieniu do zwierząt - gdy chodzi o gatunki objęte załącznikami I i II – każdą łatwo rozpoznawalną ich część lub produkt otrzymany ze zwierzęcia, a gdy chodzi o gatunki objęte załącznikiem III - każdą łatwo rozpoznawalną ich część lub produkt otrzymany ze zwierzęcia, jeżeli zostały one objęte tym załącznikiem, oraz

(iii) w odniesieniu do roślin - gdy chodzi o gatunki objęte załącznikiem I – każdą łatwo rozpoznawalną ich część lub produkt otrzymany z rośliny, a gdy chodzi o gatunki objęte załącznikami II i III - każdą łatwo rozpoznawalną ich część lub produkt otrzymany z rośliny, jeżeli są one objęte tymi załącznikami;

(c) "handel" - oznacza eksport, reeksport, import i sprowadzenie z morza;

(d) "reeksport" - oznacza eksport każdego okazu, który został uprzednio wwieziony;

(e) "sprowadzenie z morza" - oznacza wwiezienie do państwa okazów jakiegokolwiek gatunku, które zostały pobrane ze środowiska morskiego nie będącego pod jurysdykcją żadnego państwa;

(f) "organ naukowy" – oznacza państwowy organ naukowy, wyznaczony zgodnie z artykułem IX;

(g) "organ administracyjny" - oznacza państwowy organ administracyjny, wyznaczony zgodnie z artykułem IX;

(h) "Strona" - oznacza państwo, w stosunku do którego niniejsza konwencja weszła w życie.

powrót

Artykuł II 

Podstawowe zasady

1. Załącznik I obejmuje wszystkie gatunki zagrożone wyginięciem, które są lub mogą być przedmiotem handlu. Handel okazami tych gatunków powinien być poddany szczególnie ścisłej reglamentacji w celu zapobieżenia dalszemu zagrożeniu ich istnienia i może być dozwolony jedynie w wyjątkowych okolicznościach. 

2. Załącznik II obejmuje: 

(a) wszystkie gatunki, które wprawdzie niekoniecznie już teraz są zagrożone wyginięciem, nie mniej mogą stać się takimi, jeżeli handel okazami tych gatunków nie zostanie poddany ścisłej reglamentacji mającej zapobiec eksploatacji nie dającej się pogodzić z ich utrzymaniem, oraz

(b) niektóre gatunki, które powinny być przedmiotem reglamentacji w celu poddania skutecznej kontroli handlu okazami gatunków objętych załącznikiem II w myśl punktu (a).

3. Załącznik III obejmuje wszystkie gatunki, co do których jedna ze Stron uzna swoją właściwość do objęcia ich reglamentacją mającą na celu zapobieżenie lub ograniczenie eksploatacji tych gatunków i wymagającą współpracy innych Stron w zakresie kontroli handlu.

4. Strony będą zezwalały na handel okazami gatunków objętych załącznikami I, II i III, wyłącznie zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji.

powrót

Artykuł III

Reglamentacja handlu okazami gatunków objętych załącznikiem I

1. Wszelki handel okazami gatunków objętych załącznikiem I powinien odbywać się zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.

2. Eksport jakichkolwiek okazów należących do gatunków objętych załącznikiem I będzie wymagał uprzedniego uzyskania i przedstawienia zezwolenia eksportowego. Takie zezwolenie można będzie uzyskać jedynie po spełnieniu następujących warunków:

(a) organ naukowy państwa eksportu wyda opinię, że eksport nie przyniesie szkody w utrzymaniu tego gatunku;

(b) organ administracyjny państwa eksportu ustali, że okaz nie został pozyskany z naruszeniem obowiązującego prawa tego państwa o ochronie zwierząt i roślin;

(c) organ administracyjny państwa eksportu ustali, że każdy żywy okaz zostanie przygotowany i będzie przewożony w sposób zapobiegający ryzyku okaleczenia, zachorowania lub okrutnego traktowania;

(d) organ administracyjny państwa eksportu ustali, że zostało uzyskane zezwolenie importowe na dany okaz.

3. Import okazów należących do gatunków objętych załącznikiem I będzie wymagał uprzedniego uzyskania i przedstawienia zezwolenia importowego oraz zezwolenia eksportowego albo świadectwa reeksportu. Zezwolenie importowe będzie można uzyskać jedynie po spełnieniu następujących warunków:

(a) organ naukowy państwa importu wyda opinię, że import nie przyniesie szkody w utrzymaniu określonego gatunku;

(b) organ administracyjny państwa importu ustali, że proponowany odbiorca żywego okazu posiada wyposażenie odpowiednie do przetrzymywania go i opieki nad nim;

(c) organ administracyjny państwa importu ustali, że okaz nie zostanie przeznaczony głównie do celów handlowych.

4. Reeksport jakichkolwiek okazów należących do gatunków objętych załącznikiem I będzie wymagał uprzedniego uzyskania i przedstawienia świadectwa reeksportu. Takie świadectwo będzie można uzyskać jedynie po spełnieniu następujących warunków:

(a) organ administracyjny państwa reeksportu ustali, że okaz został importowany do tego państwa zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji;

(b) organ administracyjny państwa reeksportu ustali, że każdy żywy okaz zostanie przygotowany i będzie przewożony w sposób zapobiegający ryzyku okaleczenia, zachorowania lub okrutnego traktowania;

(c) organ administracyjny państwa reeksportu ustali, że na każdy żywy okaz zostało uzyskane zezwolenie importowe.

5. Sprowadzenie z morza okazów należących do gatunków objętych załącznikiem I będzie wymagało uprzedniego uzyskania świadectwa od organu administracyjnego państwa, na którego terytorium następuje sprowadzenie. Takie świadectwo można będzie uzyskać jedynie po spełnieniu następujących warunków:

(a) organ naukowy państwa, na którego terytorium następuje sprowadzenie, wyda opinię, że nie przyniesie ono szkody w utrzymaniu określonego gatunku; 

(b) organ administracyjny państwa, na którego terytorium następuje sprowadzenie, ustali, że proponowany odbiorca żywego okazu posiada wyposażenie odpowiednie do przetrzymywania go i opieki nad nim;

(c) organ administracyjny państwa, na którego terytorium następuje sprowadzenie, ustali, że okaz nie zostanie przeznaczony głównie do celów handlowych.

powrót

Artykuł IV 

Reglamentacja handlu okazami gatunków objętych załącznikiem II

1. Wszelki handel okazami gatunków objętych załącznikiem II powinien odbywać się zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.

2. Eksport jakichkolwiek okazów należących do gatunków objętych załącznikiem II będzie wymagał uprzedniego uzyskania i przedstawienia zezwolenia eksportowego. Takie zezwolenie można będzie uzyskać jedynie po spełnieniu następujących warunków:

(a) organ naukowy państwa eksportu wyda opinię, że eksport nie przyniesie szkody w utrzymaniu tego gatunku;

(b) organ administracyjny państwa eksportu ustali, że okaz nie został pozyskany z naruszeniem obowiązującego prawa tego państwa o ochronie zwierząt i roślin;

(c) organ administracyjny państwa eksportu ustali, że każdy żywy okaz zostanie przygotowany i będzie przewożony w sposób zapobiegający ryzyku okaleczenia, zachorowania lub okrutnego traktowania.

3. Organ naukowy każdej ze Stron będzie kontrolował wydawanie przez Stronę zezwoleń eksportowych na okazy należące do gatunków objętych załącznikiem II, jak i efektywny eksport tych okazów. Jeżeli organ naukowy stwierdzi, że eksport okazów któregokolwiek z tych gatunków powinien być ograniczony w celu utrzymania tego gatunku na całym obszarze jego występowania, na poziomie zgodnym z jego rolą w ekosystemach, w których występuje, i wyraźnie wyższym od poziomu, który mógłby kwalifikować ten gatunek do objęcia go załącznikiem I, organ ten zaleci właściwemu organowi administracyjnemu odpowiednie środki, jakie należy podjąć w celu ograniczenia udzielania zezwoleń eksportowych na okazy tego gatunku.

4. Import okazów należących do gatunków objętych załącznikiem II będzie wymagał uprzedniego przedstawienia zezwolenia eksportowego albo świadectwa reeksportu.

5. Reeksport jakichkolwiek okazów należących do gatunków objętych załącznikiem II będzie wymagał uprzedniego uzyskania i przedstawienia świadectwa reeksportu. Takie świadectwo można będzie uzyskać jedynie po spełnieniu następujących warunków:

(a) organ administracyjny państwa reeksportu ustali, że okaz został importowany do tego państwa zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji;

(b) organ administracyjny państwa reeksportu ustali, że każdy żywy okaz zostanie przygotowany i będzie przewożony w sposób zapobiegający ryzyku okaleczenia, zachorowania lub okrutnego traktowania.

6. Sprowadzenie z morza okazów należących do gatunków objętych załącznikiem II będzie wymagało uprzedniego uzyskania świadectwa od organu administracyjnego państwa, na którego terytorium następuje sprowadzenie. Takie świadectwo można będzie uzyskać jedynie po spełnieniu następujących warunków:

(a) organ naukowy państwa, na którego terytorium następuje sprowadzenie, wyda opinię, że sprowadzenie to nie przyniesie szkody w utrzymaniu tego gatunku;

(b) organ administracyjny państwa, na którego terytorium następuje sprowadzenie, ustali, że każdy żywy okaz będzie przetrzymywany w sposób zapobiegający ryzyku okaleczenia, zachorowania lub okrutnego traktowania.

7. Świadectwa, o których mowa w ustępie 6 niniejszego artykułu, można będzie uzyskać - po wydaniu opinii przez organ naukowy, skonsultowanej z innymi narodowymi organami naukowymi lub, w razie potrzeby, z międzynarodowymi organami naukowymi - na okresy nie przekraczające jednego roku w odniesieniu do ogólnej liczby okazów, których sprowadzenie zostało dopuszczone w tych okresach.

powrót

Artykuł V

Reglamentacja handlu okazami gatunków objętych załącznikiem III

1. Wszelki handel okazami gatunków objętych załącznikiem III będzie odbywać się zgodnie z postanowieniami niniejszego artykułu.

2. Eksport jakichkolwiek okazów należących do gatunków objętych załącznikiem III z każdego państwa, które objęło te gatunki załącznikiem III, będzie wymagał uprzedniego uzyskania i przedstawienia zezwolenia eksportowego. Takie zezwolenie można będzie uzyskać jedynie po spełnieniu następujących warunków:

(a) organ administracyjny państwa eksportu ustali, że okaz nie został pozyskany z naruszeniem obowiązującego prawa tego państwa o ochronie zwierząt i roślin;

(b) organ administracyjny państwa eksportu ustali, że każdy żywy okaz zostanie przygotowany i będzie przewożony w sposób zapobiegający ryzyku okaleczenia, zachorowania lub okrutnego traktowania.

3. Z wyjątkiem przypadków przewidzianych w ustępie 4 niniejszego artykułu, import jakichkolwiek okazów należących do gatunków objętych załącznikiem III będzie wymagał uprzedniego przedstawienia świadectwa pochodzenia, a w przypadkach gdy import następuje z państwa, które objęło określone gatunki załącznikiem III - zezwolenia eksportowego.

4. W przypadku reeksportu dowodem dla państwa importującego, że postanowienia konwencji zostały zachowane w odniesieniu do danego okazu, będzie świadectwo uzyskane od organu administracyjnego państwa reeksportu stwierdzające, że określony okaz został przetworzony w tym państwie lub jest reeksportowany.

powrót

Artykuł VI

Zezwolenia i świadectwa

1. Zezwolenia i świadectwa uzyskiwane w myśl postanowień artykułów III, IV i V będą zgodne z postanowieniami niniejszego artykułu.

2. Zezwolenie eksportowe będzie zawierało informacje wyszczególnione we wzorze podanym w załączniku IV; będzie ono uprawniać do eksportu jedynie w okresie sześciu miesięcy od daty wystawienia.

3. Każde zezwolenie lub świadectwo będzie zawierać tytuł niniejszej konwencji, nazwę i pieczęć organu administracyjnego, który je wydał, oraz numer kontrolny przydzielony przez organ administracyjny.

4. Każda kopia zezwolenia lub świadectwa wydanego przez organ administracyjny będzie wyraźnie oznaczona jako kopia; kopii tych nie można używać zamiast oryginału, chyba że na kopii stwierdzono inaczej.

5. Na każdą wysyłkę okazów będzie wymagane odrębne zezwolenie lub świadectwo.

6. Organ administracyjny państwa, do którego importowano jakikolwiek okaz, zatrzyma i anuluje zezwolenie eksportowe lub świadectwo reeksportu oraz każde odnośne zezwolenie importowe przedstawione przy imporcie tego okazu.

7. Jeżeli jest to wskazane i możliwe, organ administracyjny może opatrzyć okaz znakiem pozwalającym na jego identyfikację. Przez "znak" rozumie się wszelkie nie dające się zetrzeć piętna, plomby ołowiane, pieczęcie lub inne odpowiednie środki umożliwiające identyfikację okazów i sporządzone w sposób utrudniający jego naśladownictwo przez osoby niepowołane, tak dalece, jak tylko jest to możliwe.

powrót

   następne artykuły