Przystanek 3. Talerz dla wszystkich

Nieco później w ewolucji kształtu kwiatu pojawiła się symetria promienista i gatunki, które posiadały w kwiecie stałą liczbę elementów. Ten typ budowy, podobnie jak w przypadku kwiatów magnolii i kielichowca, umożliwia wielu gatunkom owadów wolny dostęp do wnętrza kwiatu, co ciągle nie daje gwarancji skutecznego zapylenia. Ma jednak przewagę nad kwiatami o spiralnym ułożeniu listków okwiatu, ponieważ takie kwiaty są łatwiej postrzegane przez odwiedzające je owady, które znacznie szybciej zapamiętują symetryczne kształty. W kwiatach takich, zamiast licznych słupków, znajduje się często pojedynczy słupek powstały z wielu owocolistków.

Wiele gatunków roślin wytwarza kwiaty kształcie talerzyka. Umożliwia to dostęp do ich wnętrza wielu owadom.

Kwiaty takie mają symetrię promienistą, jak u jaskrów, i często stałą liczbę elementów okwiatu - na przykład zawsze cztery płatki u maków czy w rodzinie krzyżowych. Ten model budowy ułatwia zwierzętom zapylającym zapamiętywanie kształtów kwiatów.

Poprzednia Przystanek 2. Kielichowiec, czyli początki pewnego układuNastępna Przystanek 4. Trąbki i rurki