Przystanek 1. Bluszcz pospolity


Bluszcz pospolity (Hedera helix) jest zimozielonym, samoczepnym pnączem, które w Polsce osiąga wschodnią granicę zasięgu występowania. Rośliny rosnące w północno-wschodniej części kraju zwykle nie kwitną i mogą niekiedy przemarzać. Bluszcz wytwarza dwa rodzaje liści – pędy wegetatywne mają liście trój- lub pięcioklapowe, natomiast generatywne (wytwarzające kwiaty) opatrzone są liśćmi jajowatymi lub rombowymi. Kwiaty rozwijają się późno, w październiku, są zielonkawożółte, skupione w baldachowate kwiatostany. Powstają z nich czarne owoce, które dojrzewają wiosną następnego roku.

Jest to zimozielone pnącze występujące w całej Europie. W wielu krajach uważano je za gatunek magiczny i leczniczy – bluszcz był świętą rośliną celtyckich druidów.

Dionizos, grecki bóg wina i ekstazy, przedstawiany był często z wieńcem z bluszczu na głowie i laską owiniętą jego pędami. Liczne odmiany ozdobne od stuleci wykorzystywane są w sztuce ogrodowej.

Następna Przystanek 2. Wawrzynek wilczełyko