Przystanek 2. Miłorząb dwuklapowy

Jednym ze starszych drzew Ogrodu Botanicznego, posadzonym w 1824 r., jest miłorząb dwuklapowy, inaczej miłorząb chiński (Ginkgo biloba). Miłorząb dwuklapowy to gatunek endemiczny, występujący na ściśle ograniczonym obszarze, w górach Tian-mu-szan we wschodnich Chinach. Jest to zarazem gatunek reliktowy, pozostałość pradawnego rodzaju. Drzewo to od dawien dawna sadzono we wschodniej Azji przy świątyniach buddyjskich i taoistycznych. Na pniach i konarach miłorzębu pojawiają się czasem narośla, które wydłużają się jak stalaktyty i, na bardzo starych okazach, zakorzeniają po zetknięciu z gruntem. W Japonii są one symbolem szczęśliwego macierzyństwa, a ich tamtejsza nazwa to „czi-czi” czyli piersi.

Nasiona miłorzębu dwuklapowego są chińskim przysmakiem. Spożywa się je w różnej postaci, na przykład prażone lub gotowane, w czasie uroczystych posiłków. Znanych jest wiele odmian uprawianych w sadach, jak u nas jabłonie czy wiśnie.

Drzewo ma w Azji wiele nazw, na przykład "łapa kaczki" ze względu na kształt liścia, "srebrny owoc" dla barwy nasion czy „drzewo dziadka i wnuka", jako że z drzew, wyrosłych z wysianych przez dziadków nasion, dopiero wnukowie zbiorą plony.

Poprzednia Przystanek 1. Dąb szypułkowy, odmiana kolumnowaNastępna Przystanek 3. Dereń jadalny