Przystanek 7. Jesion wyniosły


Jesion wyniosły (Fraxinus excelsior) rośnie w Europie i południowo-zachodniej Azji. W Polsce najczęściej na żyznych i wilgotnych glebach, na przykład w nadrzecznych łęgach. Ulistnione gałązki jesionów, świeże lub suche, były w Europie do czasów całkiem nam bliskich, obok na przykład gałęzi leszczyny i wiązów, źródłem „liściarki”, czyli drzewnej paszy dla zwierząt domowych. Twarde i elastyczne drewno jesionu miało wiele zastosowań – robiono z niego włócznie i kopie, powozy i dyliżanse, klejone śmigła, szkielety i poszycie samolotów, narty.

Jesiony mają ważne miejsce w europejskich mitach i wierzeniach. Rzymianie uważali, że w cień rzucony przez to drzewo boją się wpełznąć węże, stąd późniejsze powszechne przekonanie o tym, że jesiony odpędzają „złe moce" i - na przykład - zwyczaj sadzenia tych drzew na rozstajach dróg, gdzie diabeł czyhał na zbłąkanych podróżnych.

W skandynawskich mitach jesion Yggdrasil stanowił oś świata, jego korzenie tkwiły w świecie podziemnym a korona drzewa, na potężnym, wyniosłym pniu, sięgała niebios.

Poprzednia Przystanek 6. Grab pospolityNastępna Przystanek 8. Platan klonolistny