Przystanek 8. Platan klonolistny


Platan klonolistny (Platanus hispanica ‘Acerifolia’) to drzewo o niejasnym rodowodzie. Powstało zapewne w połowie XVII wieku w Hiszpanii, ze skrzyżowania rosnącego od południowo-wschodniej Europy po Kaszmir platana wschodniego (Platanus orientalis) z północnoamerykańskim platanem zachodnim (Platanus occidentalis). Kora platana klonolistnego łuszczy się nieregularnymi, dużymi płatami, odsłaniając wewnętrzne, młodsze warstwy – kremowe, oliwkowe, różowawe.

Platany to drzewa rosnące nad wodami, ich kuliste owocostany rozpadają się wczesną wiosną na drobne orzeszki, przypominające kształtem wędkarskie spławiki, i podobnie jak spławiki są unoszone prądem wody. Ogrodnicy, zwłaszcza w Europie zachodniej, tworzyli z platanów, które dobrze znoszą przycinanie gałęzi, wysokie, formowane szpalery.

W Polsce w starych parkach dość często można spotkać ogromne egzemplarze tego drzewa, na przykład w parku w Dobrzycy rośnie platan klonolistny, którego pień ma ponad 10 metrów obwodu.

Poprzednia Przystanek 7. Jesion wyniosłyNastępna Przystanek 9. Dąb szypułkowy