Przystanek 1. Czarnoksięski orzech - oczar wirginijski

Zakwita jesienią. Na krzewie obserwować można jednocześnie kwiaty i dojrzałe, zawiązane w poprzednim roku owoce, które pękając wyrzucają nasiona na odległość kilku metrów. Ojczyzną oczaru wirginijskiego jest wschód Ameryki Północnej. Indianie używali jego liści w celach leczniczych i w tym też celu w XVIII w. gatunek ten został sprowadzony do Europy.

Osadnicy amerykańscy, gdy poznali lecznicze właściwości oczaru, nazwali go „orzechem czarownic" lub „orzechem czarnoksięskim", gdyż jego liście przypominały im liście leszczyny - krzewu, któremu niegdyś przypisywano moc oddalania wszelkich chorób.

Oczar wirginijski po dziś dzień jest cenną rośliną leczniczą - przedestylowany ekstrakt z młodych, kwitnących gałązek stosowany jest zewnętrznie na stłuczenia, żylaki, hemoroidy, ukąszenia owadów i dla zatamowania krwawienia. Ze względu na właściwości ściągające wyciągi z liści i kory stosowane są w kosmetyce - lecz uwaga: źle wykonana nalewka z kory lub liści może zeszpecić skórę.

Następna Przystanek 2. Tatarskie ziele - tatarak zwyczajny