Przystanek 9. Apteka w jednym krzewie - bez czarny


Jest pospolitym krzewem rosnącym w wilgotnych lasach, na nieużytkach, wśród pól, przy zabudowaniach. Jego kwitnienie oznacza początek lata. To jedna z najstarszych roślin użytkowych, znana już w czasach prehistorycznych. Wszystkie części bzu wykorzystywane były zarówno w sztuce leczenia jak i gospodarstwie domowym, owoce - do wyrobu soków, syropów, powideł czy wódek. Z nasion wytłaczano leczniczy olejek. Surowe produkty z bzu są trujące z powodu glikozydu - sambunigryny, który rozkłada się w czasie gotowania.

Z jego gałązek powstawały magiczne flety i czarodziejskie różdżki. Cień krzewu dawał schronienie przed złymi mocami. Nie ma w naszej florze rośliny o tak uniwersalnych właściwościach i tak wszechstronnym zastosowaniu jak czarny bez.

Ze wszystkich części krzewu bzu uzyskuje się produkty służące człowiekowi. Leczy się nimi przeziębienia, stany zapalne i nieżyty dróg oddechowych, niestrawność, nerwobóle. Obniżają poziom cholesterolu, działają przeciwreumatycznie i zmniejszają kruchość naczyń włosowatych. Owoce bzu używane były do farbowania tkanin, odwarami z liści niszczono szkodniki roślin ozdobnych i uprawnych.

Poprzednia Przystanek 8. Gorycz na ból duszy i żywota - bylica piołunNastępna Przystanek 10. Piwo bez chmielu?! A jednak.