Kłokoczka południowa - Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego

Kłokoczka południowa

Kłokoczka południowa (Staphylea pinnata) jest taksonem objętym ścisłą ochroną gatunkową. W Polsce osiąga północną granicę swego zasięgu, występuje dość rzadko na Podkarpaciu i w niższych położeniach Karpat (z wyjątkiem Bieszczad), na Nizinie Sandomierskiej oraz nielicznie na Wyżynie Małopolskiej i Pogórzu Sudeckim. 

Kłokoczka południowa, Staphylea pinnata, fot. Domena Publiczna, Wikipedia

Kłokoczka południowa od dawna jest uprawiana i niekiedy dziczeje, stąd w Polsce znane są także stanowiska synantropijne tej rośliny.

Kłokoczka jest gatunkiem ciepłolubnym i umiarkowanie światłolubnym. Rośnie na miejscach nasłonecznionych, w prześwietlonych lasach i zaroślach oraz na ich obrzeżach. Lubi gleby wapienne, zasobne w składniki pokarmowe i dostatecznie wilgotne, ale przepuszczalne. Jest krzewem lub niskim drzewem do 5 m wysokości. 

Ma duże, nieparzystopierzaste liście. Jej kwiaty o średnicy ok. 15 mm, o białej – czasem różowo nabiegłej koronie, zebrane w zwieszające się kwiatostany, rozwijają się od maja do czerwca. Zapylane są przez owady a czasem dochodzi do samozapylenia. 

Kłokoczka południowa, Staphylea pinnata, fot. Domena Publiczna, Wikipedia

Owocem jest 2-3 komorowa, rozdęta, pergaminowa torebka, długości ok. 3-4 cm. Nasiona o średnicy ok. 1 cm, jasnobrązowe i twarde rozsiewane są przez wiatr, potrząsający torebkami. Ponieważ nasiona są ciężkie, rozsiewane są na niewielkie odległości. Kłokoczka południowa zagrożona jest z powodu odlesiania oraz różnych form działalności gospodarczej w lasach. Niestety bywa też wykopywana i przesadzana do ogródków wiejskich.

Z nasion kłokoczki wyrabiano dawniej różne ozdoby, koraliki i różańce. Uzyskiwano z nich również olej do oświetlania domów i do celów spożywczych. W Polsce przyrządzano kiszone pączki kłokoczki jako odpowiednik kaparów w kuchni włoskiej.

Kłokoczka południowa była i jeszcze gdzieniegdzie jest wykorzystywana do sporządzania palm wielkanocnych. Wierzono, że święcone w Niedzielę Palmową mają moc odpędzania robactwa, much, pcheł, burz, gradów i innych nieszczęść. 

Nazwy ludowe tej rośliny: kłokocina, kłokoczyna, kłokoczko, kłokotka – pochodzą od „klekotania nasienia w pęcherzu” (czyli torebce nasiennej).


Porcję wiedzy na temat roślin chronionych przygotowała dla Was Izabella Kirpluk → botaniczka, która w Ogrodzie Botanicznym była kuratorem kolekcji ekologicznych oraz działu Flory niżowej Polski. Zajmowała się gatunkami chronionymi, zagrożonymi i inwazyjnymi.

Zielona oaza w sercu wielkiego miasta!

OTWARCIE SEZONU
w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego
– 21 marca o godz. 10.00

Od 21 marca zapraszamy do wiosennego Ogrodu Botanicznego.
W marcu i kwietniu Ogród i szklarnie dostępne będą codziennie i w dni świąteczne
w godzinach 10.00 – 18.00. Kasy będą czynne do godz. 17.00.

Ostatnie wejście do szklarni o godz. 17.20. W poniedziałki szklarnie są nieczynne.

W każdą sobotę i niedzielę o godz. 13.00
zapraszamy na spacery z edukatorami!

Las tropikalny w centrum Warszawy

Szklarnie

Do 15 marca SZKLARNIE są dostępne w weekendy i dni świąteczne w godzinach 11.00 – 16.00 (ostatnie wejście o 15.20)

Bilety są dostępne na miejscu w kasie do godz. 15.20 oraz na stronie kupbilet.pl

Od 21 marca szklarnie będą czynne od wtorku do niedzieli
w godzinach dostępności ogrodu.

Zajęcia z edukatorami dla grup zorganizowanych
Zapisy → wycieczki.ogrod@uw.edu.pl
Realizowane projekty z Funduszy Europejskich
Projekty dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego: Botaniczne Archiwalia - etap IV: umowa nr 02972/23/FPK/DMiSK, wysokość dotacji na rok 2023: 43 890 zł Botaniczne Archiwalia - etap IV: umowa nr 113096/25/FPK/DMiSK, wysokość dotacji na lata 2025–2027: 335 800 zł.

Używamy plików cookie, aby poprawić komfort korzystania z naszej witryny. Przeglądając tę stronę, zgadzasz się na używanie przez nas plików cookie.