Farbownik lekarski

Farbownik lekarski (Anchusa officinalis) to pięknie kwitnąca roślina. O tej porze roku przyciąga nasz wzrok interesującymi, mocno zabarwionymi kwiatami Korona początkowo jest purpurowa, później fioletowoniebieska, ma prostą rurkę z widocznymi, aksamitno-owłosionymi, białawymi wyrostkami (tzw. osklepkami). 

Ziele farbownika zawiera m.in. alkaloidy pirolizydynowe (karcynogen) oraz alantoinę. Alkaloidy farbownika w większych dawkach porażają ośrodkowy układ nerwowy i powodują zaburzenia przewodu pokarmowego. 

Ziele farbownika stosowano w lecznictwie ludowym jako środek przyspieszający gojenie się ran, a także we wrzodach żołądka i dwunastnicy. Skórkę korzenia farbownika wykorzystywano niegdyś do produkcji różu do twarzy. Z korzeni otrzymuje się barwnik ciemnopurpurowy, a z kwiatów – zielony.

Farbownik lekarski jest też rośliną miododajną. Ma dość długi okres kwitnienia – od maja do września, a czasem nawet do października. Rośnie w dużych skupiskach, jest więc świetną rośliną pożytkową dla pszczół. Jego wydajność miodowa to około 170 kg z jednego hektara pożytku, a wydajność pyłkowa – 40 kg z hektara.

Porcję wiedzy przygotowała dla Was Izabella Kirpluk → botaniczka, która w Ogrodzie Botanicznym była kuratorem kolekcji ekologicznych oraz działu Flory niżowej Polski. Zajmowała się gatunkami chronionymi, zagrożonymi i inwazyjnymi.