Lulek Czarny - Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego

Lulek Czarny

Czy wiecie jaką roślinę wykorzystywano w starożytnym Egipcie i Persji do przygotowania zatrutych strzał? Sporo roślin z rodziny psiankowatych ma właściwości trujące, albo halucynogenne – są to między innymi: bieluń, mandragora, brugmansja, lulecznica czy pokrzyk wilcza jagoda oraz nasz dzisiejszy bohater – Lulek czarny, Hyoscyamus niger, nazywany też lulkiem jadowitym czy żabim barszczem. 

Lulek czarny, Hyoscyamus niger, fot. Domena Publiczna, Wikipedia

Jakie substancje aktywne znajdziemy w lulku? Są to alkaloidy: skopolamina i atropina. 

Lulek czarny, Hyoscyamus niger, fot.H.Zell, Domena Publiczna, Wikipedia

To właśnie lulek służył Egipcjanom i Persom do przygotowywania zatrutych strzał. Wszystkie części lulka są trujące, ale do zatrucia najczęściej dochodzi poprzez zjedzenie podobnych do maku nasion oraz korzenia, przypominającego ten pasternaku. 

Tutanchamon goniący wrogów, 18 dynastia, fot. EditorfromMars, Domena Publiczna, Wikipedia

Jest to roślina nie tylko trująca, ale i lecznicza.

W lecznictwie wykorzystuje się liście lulka, z których robi się wyciągi  – stosowane jako środek rozkurczowy, a także macerat olejowy – stosowany jest zewnętrznie przy nerwobólach i bólach reumatycznych.

Jako roślina lecznicza lulek czarny był znany i stosowany  już w starożytnych  Egipcie, Persji, Indiach czy Babilonii. 

W średniowieczu został wprowadzony do uprawy w ogródkach leczniczych i był stosowany między innymi do znieczuleń.

Amerykańscy i afrykańscy szamani, korzystali z niego podczas tradycyjnych rytuałów. W średniowieczu był składnikiem napojów magicznych oraz maści czarownic. Zawarte w niej psychoaktywne związki, w szczególności atropina i hioscyjamina, odpowiadały za wrażenie lotu, pobudzenie, stany deliryczne, poczucie oderwania od ciała, omamy, a także erotyczne uniesienia.

Lulek czarny, Hyoscyamus niger, fot. Mikenotron, Domena Publiczna, Wikipedia

Lulek rozprzestrzenił się na wszystkich kontynentach poza Australią i Antarktydą. Jest chwastem porastającym nieużytki, gruzowiska i przydroża. Często spotkamy go w uprawach maku, co bywa groźne ze względu na podobieństwo nasion obu gatunków, a jeśli są nim zanieczyszczone pastwiska, stanowi zagrożenie dla zwierząt gospodarskich.

Wraz z rokiem tematycznym – Detektywistyczny Botaniczny – prowadzimy cykl o roślinach zagadkowych, tajemniczych, niebezpiecznych, zaskakujących i fascynujących.

Tą historią podzieliła się Marianna Darżynkiewicz-Wojcieska → kierowniczka Pracowni Edukacji Ogrodu Botanicznego UW

Zielona oaza w sercu wielkiego miasta!

OTWARCIE SEZONU
w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Warszawskiego
– 21 marca o godz. 10.00

Od 21 marca zapraszamy do wiosennego Ogrodu Botanicznego.
W marcu i kwietniu Ogród i szklarnie dostępne będą codziennie i w dni świąteczne
w godzinach 10.00 – 18.00. Kasy będą czynne do godz. 17.00.

Ostatnie wejście do szklarni o godz. 17.20. W poniedziałki szklarnie są nieczynne.

W każdą sobotę i niedzielę o godz. 13.00
zapraszamy na spacery z edukatorami!

Las tropikalny w centrum Warszawy

Szklarnie

Do 15 marca SZKLARNIE są dostępne w weekendy i dni świąteczne w godzinach 11.00 – 16.00 (ostatnie wejście o 15.20)

Bilety są dostępne na miejscu w kasie do godz. 15.20 oraz na stronie kupbilet.pl

Od 21 marca szklarnie będą czynne od wtorku do niedzieli
w godzinach dostępności ogrodu.

Zajęcia z edukatorami dla grup zorganizowanych
Zapisy → wycieczki.ogrod@uw.edu.pl
Realizowane projekty z Funduszy Europejskich
Projekty dofinansowane ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego: Botaniczne Archiwalia - etap IV: umowa nr 02972/23/FPK/DMiSK, wysokość dotacji na rok 2023: 43 890 zł Botaniczne Archiwalia - etap IV: umowa nr 113096/25/FPK/DMiSK, wysokość dotacji na lata 2025–2027: 335 800 zł.

Używamy plików cookie, aby poprawić komfort korzystania z naszej witryny. Przeglądając tę stronę, zgadzasz się na używanie przez nas plików cookie.

Więcej Akceptuję